แกงโฮะ

แกงโฮะ

 

แกงโฮะคือแกงชนิดหนึ่งของภาคเหนือ ซึ่งจะเอาของต่างๆ มารวมๆกัน เช่นหมู วุ้นเส้น ผักชนิดไหนๆ ก็ใส่ลงไปเหอะ

 

ที่พูดถึงเรื่องนี้ก็คือ กูแค่อยากเขียนเรื่องที่มันปนๆ กันมั่วไปหมดเหมือนแกงโฮะนั่นแหละ

 

ช่วงนี้อัพบล็อกมันระเบิดเลย เป็นแชมป์แน่ๆ

 

เรื่องแรก

วันที่ 15 มิถุนายน นี้ เพิ่งสอบเสร็จ เทอมที่สองแล้ว เพราะฉะนั้น หนึ่งเดือนจากนี้ก็เที่ยว พักผ่อนให้มันเต็มที่เลย

 

ใครไม่เรียนที่โมนาสไม่มีทางรู้ถึงความยากลำบากของการเรียนที่หนักที่สุดแน่ๆ

กูจบป.ตรีที่ธรรมศาสตร์มา ถ้าสมมุติว่า ความยากเต็มร้อย เรียนที่ธรรมศาสตร์ ระดับความยากก็ประมาณ 25

ส่วนเรียนที่โมนาส ความยากประมาณ 110 เต็มร้อย คือก็ว่า กูเรียนสี่ปีที่ธรรมศาสตร์ เทอมละประมาน 6วิชา เอามารวมหมด เรียนเทอมเดียว ยังไม่ยากเท่าเรียน โมนาสเทอมเดียวเลยอ่ะ ตอนนี้ไม่สามารถบรรยายความเรียนหนักได้เลย เพราะตั้งแต่เปิดเทอมก็เรียนอย่างเดียว ไม่ทำห่าอาไรซักอย่าง

 

เรียน เรียน ทำรายงาน ทำรายงาน อ่านหนังสือ อ่านหนังสือ สอบ สอบ ทำรายงาน เพื่อนบางคนเรียนหนักจนนอนไม่หลับ ก็ต้องใช้ยากันไป

 

ช่างมันเหอะ

 

เรื่องที่สอง

เรื่องบ้าน เนื่องจาก ทราย แก้ว มิ้ว เพื่อนบ้านทั้งสามจะย้ายไปหลงแสงสีในเมือง ในวันที่ 18 July นี้ แล้ว กูจึงต้องหา เพื่อนบ้านใหม่

และก็ได้เพื่อนบ้านที่ถูกใจมากๆ เพราะว่า เป็นออสซี่ ชื่อ ร็อคกี้ เป็นแฟนของพี่อ้วนเค้า

 

ที่นี้จะได้พูดอังกฤษ เต็มสูบ และได้ฝึก แสลงอย่างเต็มที่ซักที หลังจากไม่ได้พูดอังกฤษเลย

 

เรื่องที่สาม

 

นัท เพื่อนที่เชียงราย มาเมลเบิร์นแล้วนะ เพื่อนๆ เชียงรายทุกคน

ตอนนี้ ก็สบายดี ไปมาหาสู่กะกูตลอดเวลาแหละ

 

 

เรื่องที่สี่

 

ไอ่แต้ รุ่นน้อง ที่บัญชีธรรมศาสตร์ ก็อยู่กะกูนี่แหละ บ้านอยู่ใกล้ๆ กันเลย

ที่นี้ ก็มีคนเตะบอล ดูบอลและ hang out เพิ่มอีกคนแระ

 

เรื่องที่ห้า

 

น้ำหนักหลังจากกลับจากซิดนีย์ลดลงไปสามกิโล แต่พุงเพิ่มขึ้นสองนิ้ว เพราะไม่ได้ออกกำลังกาย แดกอย่างเดียว เดินเยอะ ทำให้กล้ามกลายเป็นไขมันไปหมด T-T

 

เรื่องที่หก

 

ใครอยู่เมืองไทย จะกินกาแฟ สตาร์บัค ช่วยดูให้หน่อยดิว่า เค้า มีหมีสตาร์บัคขายป่าว กลับไปจะได้ซื้อสะสม ตอนนี้ มีหนึ่งตัว เป็นหมี Australia

 

เรื่องที่เจ็ด

 

พี่ชายกูจะแต่งงาน ปลายเดือน มกราคมนี้ (พี่โจว)

เรื่องนี้ตื่นเต้นเหมือนกัน เพราะเหมือนมีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามาในครอบครัว

หลังจากพี่ซู่หลิง (พี่สาวคนโต) แต่งงาน ออกไปอยู่แคนาดา เรียบร้อยแล้ว

 

 

เรื่องที่ แปด

 

กอ กิด ลูกพี่ลูกน้อง ก็จะแต่งงานปลายปีนี้เหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะกลับไปทันงานแต่งหรือป่าว คงต้องเกาะติดสถานการณ์ให้ใกล้ชิด

 

เรื่องที่เก้า

 

โรงแรมกูที่เชียงราย หลังจากเปิดไปกว่า 150 ห้อง ตอนนี้ เปิดร้านกาแฟ น่ารักๆ อยู่ในโรงแรม ชื่อร้าน Mr.Buff Coffee (มาจากควายแถวๆ ดอยเขาควาย) ว่างๆ ช่วยไปอุดหนุนหน่อยนะ เพราะเหมือนจะขายได้ยังไม่เยอะ

เรื่องโรงแรมต่อ ตอนนี้ สระว่ายน้ำ ห้องฟิตเนต และห้องซาวน่า กำลังสร้างอยู่ คาดว่า จะเสร็จเร็วๆ นี้ ใครอยู่เชียงราย อุดหนุนด้วยนะ

 

เรื่องที่สิบ

 

ช่วงนี้คิดถึงเพื่อนในกลุ่มโคตรๆ เพราะทั้งไอ่ดา ไอ่โจ้และไอ่อัด ต่างมีเรื่องตื่นเต้น มาประชันกันสุดๆ ถ้ากลับไปนั่งคุยกัน คงสนุกสุดยอดเลย

ว่างๆ คงต้องโทรหาไอ่ไผ่มั่ง เพราะไม่ได้ติดต่อมันเลย เผื่อมันจะมีเรื่องตื่นเต้นบ้าง

 

เรื่องที่สิบเอ็ด

 

คงต้องพูดถึงเรื่องเกมมั่ง

เพราะตั้งแต่จำความได้ ก็เล่นเกมมาตั้งแต่เด็ก แม่จะรู้เลยว่า ช่วงไหนไม่ได้เล่นเกม จะมีอารมณ์หงุดหงิดง่าย โมโหแรง เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจะอยู่ไหน ยุ่งแค่ไหน อาทิตย์นึงนี่อย่างน้อยต้องขอให้ได้เล่นเกมบ้าง

 

พูดถึงเรื่องเกม ตอนนี้ เล่น Final Fantasy 12 อยู่ เล่นไปร้อยสามสิบชั่วโมงแล้ว ยังไม่จบ แถมไม่มีทีท่าว่าจะจบด้วย คงเป็นเกมที่กูใช้เวลากับมันเยอะที่สุดแล้ว

 

แล้วไม่น่าเชื่อว่า มี case study ของ Nintendo เจ้าพ่อแห่งวงการเกมมาให้กูศึกษาในการเรียนปริญญาโทด้วย (ไม่ใช่ sony และไม่ใช่ playstation นะ รู้ไว้เป็นความรู้ติดสมองไว้ด้วย)

 

ถ้าพูดถึงเรื่องเกม ผู้ชายส่วนใหญ่ต้องเล่น Winning Eleven (เกมฟุตบอล)

บอกได้เลยว่า ผู้ชายบางคนไม่ชอบดูบอลก็ยังเล่นเกมนี้ ถ้าพวกดูบอลไม่ต้องพูดถึงเลย เกมนี้ บอกได้เลยว่า เกย์ กระเทย เด็กเนิร์ด และเด็กเรียบร้อยไม่เล่นเกมนี้

เพราะฉะนั้น ถ้ามีเพื่อนเล่นเกม แต่ไม่เล่นเกมนี้ บอกได้เลยว่า ผู้ชายคนนั้น อยู่ในสี่กลุ่มข้างต้น

 

เรื่องที่สิบสอง

 

แอลกอฮอล์

 

ผมไม่ได้ติดแอลกอฮอล์ แต่กินแล้วอร่อย กินแล้วหลับสบาย และชอบกินมั่กๆ แต่…. เพื่อนๆ เคย เมาจนไร้สติมั้ย คือการที่ตื่นเช้ามาแล้ว จำอะไรไม่ได้เลย  แล้วเพื่อนมาเล่าให้ฟังตอนเช้า (ไม่รู้ว่าเพื่อนมันหลอกเราป่าว)

ถ้าถามกู  บอกได้คำเดียวว่า บ่อย ครับ

 

เรื่องนี้ไม่ขอเล่าดีก่า เพราะมีแต่เสีย เสีย และเสียตัวเอง บอกได้คำเดียวว่า ที่เมลเบิร์นนี่ ก็เกินสามครั้งแล้ว

 

เพราะอะไรเหรอ

 

เพราะที่นี่ ไวน์ถูกมั่กๆ

เบียร์ถือว่า ไม่แพง แต่อร่อยกว่าบ้านเราเยอะ

เหล้าแพงเลย แหละ เลยไม่ค่อยกิน

 

แล้วเพื่อนๆ ที่นี่ ก็กินบ่อยเหลือเกิน มันเลยมีโอกาสเยอะที่จะได้เมาแบบไร้สติไง

 

เรื่องที่สิบสาม

 

หลังจากหาบ้านและเพื่อนร่วมบ้านมานาน ตอนนี้ในที่สุดก็ลงเอยซักที

 

ทราย แก้ว มิ้ว สามคน ย้ายไปอยู่ในเมืองกับฝน

กูได้ ร็อคกี้ มาอยู่เป็นเพื่อนร่วมบ้าน

ร็อคกี้ เป็นแฟนพี่อ้วน ที่เรียนโมนาสด้วยกัน

 

ก็ดี เพราะได้ฝึกภาษา จากออสซี่ ตัวเป็นๆ และ ร็อคกี้ ดูเป็นคนดี นิสัยดี และรักพี่อ้วนมั่กๆ ที่นี้ก็ได้โอกาส เรียนคำแสลง วัฒนธรรม และการเป็นอยู่จริงๆ ของออสซี่ ซักที

 

เรื่องที่สิบสี่

 

คำพูด ขี้แตก เป็นคำพูดที่ติดปากสำหรับกูมั่กๆเลย เช่น ทำรายงานจนขี้แตกเลย

วันนี้ กินเหล้าให้ขี้แตกกันไปข้างเลย

 

ที่ติดไม่ใช่เพราะพูดแล้วมันแสดงอารมณ์ได้สะใจ หรืออาไรหรอกนะ แต่ที่กูพูดเพราะกิจกรรมที่ทำไปนั้น มันชวนให้ขี้แตกจริงๆ

 

อย่างทำรายงาน ช่วงเปิดเทอม หรือช่วงพีคสุดๆ ที่ทำรายงาน แบบว่า ทำรายงาน ไม่ไปไหนเลย อาทิตย์นึงเต็มๆ ช่วงนั้น มันขี้แตกจริงๆ เพราะเครียดหรืออาไรไม่รู้ ขี้วันละสามสี่ครั้งตลอด

 

กินกอฮอล์ ก็เหมือนกัน วันไหนกินเยอะๆ ตื่นเช้ามาท้องเสียตลอดเลย

 

นี่แหละที่มาของขี้แตกแหละ

 

เรื่องที่สิบห้า

 

จำไม่ได้ว่าเคยพูดถึงเรื่องนี้ยัง แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เลยเล่าอีกรอบนึง

 

Melbourne is the most multicultural city in the world.

 

คือมันมีหลายเชื้อชาติจริงๆ อีกที่หนึ่งคือ แคนาดา แต่เท่าเมลเบิร์นนะ

 

คือเดินๆ ไปเห็นหน้าไม่สามารถทายเชื้อชาติได้

 

แต่มีอยู่ชาตินึง ที่ไม่ค่อยชอบเลย

 

นั่นคือ ชาติกำเนิดของบรรพบุรุษ กูนั่นเอง…….. ชาติจีน

 

ไม่รู้ทำไม ตั้งแต่มาเหยียบที่นี่ มีเพื่อนทุกชาติ (ทุกชาติจริงๆ) และสนิทด้วย ไม่ว่าจะเป็น เกาหลี ญี่ปุ่น อินโด มาเล ออสซี่ หรือแม้แต่ ซาอุ ที่ประเทศเราไปขโมยเพชรมันมา มันยังคบกับคนไทยได้อย่างสนิทชิดเชื้อ

 

แต่ทำไม ชาติที่เจอเยอะสุดในเมืองนี้ กูทำไมถึงไม่เจอคนที่มัน เข้าท่า หรือว่า สนิทกัน หรือว่า เฟรนลี่ ได้เลยนะ

 

ที่ไม่ชอบมีหลายสาเหตุ

 

มันพูดภาษาอังกฤษ ทุกคำที่ลงท้ายด้วย tion เป็น ชิ่ง

ยกตัวอย่าง competition มันอ่านว่า คอมเพททิชิ่ง อันนี้ ก็ไม่น่ารังเกียจหรอก แต่ขำมากกว่า

 

สองคือ มันไม่เฟรนลี่เลย นี่เป็นสาเหตุใหญ่ที่ทำให้กูหาเพื่อนคนจีนได้ยาก คือเคยเจอกันในห้อง ชวนมันคุยในห้อง อย่างเยอะ พอเจอกันข้างนอก จะเป็นแนว จำไม่ได้แระ ไม่ก็หันมายิ้มแห้งๆ ให้แล้วจากไปอย่างเยือกเย็น แล้วก็จะไม่ได้คุยกันอีกเลย

 

สามคือ ไม่ถูกโฉลก อันนี้ เป็นเหตุผลส่วนตัว เรื่องนี้คงไม่สามารถกลับไปบอกที่บ้านได้ ไม่งั้นคงโดนไล่ออกจากบ้าน ยิ่งถ้าอาม่ากูรู้นี่ คงโดนกระโดดเตะแน่ๆ (อาม่าแข็งแรงอยู่)

 

เรื่องสุดท้าย

 

ไอ่แอนกลับเมืองไทยแล้ว

 

ถ้ามันกลับไปแล้วไม่ติดต่อเพื่อนๆ ก็รู้ได้เลยว่า มันไม่อยากคุยกะพวกมึง หรือไม่ก็ มันลืมเพื่อน 555

 

 

 

 

 

 

  

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

6 Responses to แกงโฮะ

  1. Lalida says:

    รู้สึกจะเรื่องเยอะนะเพื่อนในหัวอ่ะ แยกๆๆซะมั่ง รวมกัน ยิ่งกว่าแกงโฮ๊ะอีกอ่ะ  

  2. Anonymous says:

    เชร็ดดด!!! อ่านเจอเรื่องที่สิบน้ำตาไหลพรากเลยหว่ะ… ซึ้งใจจริงๆ
    ว่าแล้วก็… เมื่อวานกรูได้เจอไอ่ดาที่นั่งเล่น (วันเกิดน๊อตซึ่งชวนคนไปประมาณล้านแปดได้)
    แล้วก็พบว่า… ไอ่ดา มีเรื่องตื่นเต้นเพิ่มมาแย้ว… และน่าจะกำลังมีเพิ่มอีกด้วย อิอิ
     
    ขอแจมเรื่องที่สิบเอ็ด… กรูอยากเล่นมาก แต่จนบัดนี้ กรูยังไม่ได้เริ่มเปิดเลย
    ยังไม่รู้เลยว่า มันมีเดโมเป็นภาพสวยขนาดไหน หรือตัดเข้าหน้าเมนูเลย ฮือๆๆ …
     
    อีกอย่าง ไอ้เรื่องเครื่องคอนโซลเกมเนี่ย ถ้าเข้าไปตามเว็บที่เกี่ยวกับเกม (ยกตัวอย่างเช่น http://www.manager.co.th
    แล้วเลื่อนไปดูล่างๆ ที่หมวดเกม) จะมีคนเข้ามาตอบกระทู้เถียงกันมากมายเกี่ยวกับว่า เครื่องไหนดีกว่า ด่ากันว่างั้นเหอะ
    ไม่น่าแปลกใจที่จะเป็น case study เหมือนช่วงนี้ ปู่นิน แกจะมาแรงเพราะเครื่อง Wii ป่ะ นวัตกรรมใหม่เยย
    วงการเกมน่าสนใจเพราะมีกลยุทธ์มากมาย ทั้งกลยุทธ์ตั้งราคา ลดราคา ผูกของแถม (ทีวีจอแบนบราเวีย พ่วงไปกับเครื่อง)
    เพิ่มสเป็ค (ความจุของ PS3 40G 60G) การแข่งขันด้านเทคโนโลยี (บลูเรย) เรียกได้ว่าแข่งขันห้ำหั่นกันมาก
    และที่สำคัญ มูลค่าของตลาดเกม คงหลายตังค์แน่นอลล … (เผื่อเมิงสามารถเอาไปใช้เป็น project จบได้ อย่างน้อยมันก็
    เป็นอะไรที่เมิงชอบและสนใจอยู่แล้วนิ)
     
    แค่นี้ดีกว่า พอดีตอนนี้ กรูต้องรีบออกไปเตะบอลที่สนามบ้านพลอย พระรามสองหว่ะ เดี๋ยวไม่ทัน
    (อ้อ นัดล่าสุด มีสมาชิกในทีมบาดเจ็บด้วยอาการสุดฮิตเพิ่มอีกหนึ่งราย คือพี่วี … เอ็นหัวเข่า ฉีกหรือขาด ไม่แน่ใจ)
     
    ปล. จริงๆ เมิงน่าจะมีเรื่องพวก AF4 ที่กำลังมาในช่วงนี้ (ในไทย) , ส่วนทางออส มันน่าจะมีเรื่อง Big Brother ของออสป่ะ ที่ดังๆ อ่ะ

  3. Anne says:

    แกงโฮ๊ะ ชิบหาย บล็อคหน้านี้….
     
    แต่กูขออนุญาตเรียกว่า ต้มจับฉ่าย ได้ป่าววะ…. 555+
     
    ที่กลับมาแล้วยังไม่ได้โทรหาใคร ไม่ใช่ไม่อยากคุย… แต่แค่ขี้เกียจนิดหน่อย (ช่วงแรก) มันเนือยๆ ยังไงบอกไม่ถูก
     
    แต่อย่างน้อย เมื่อวานกุก็ได้เจอน้องเย้นสุดสวยแล้วละว่ะ… หนึ่งในบุคคลที่ตามตัวจับยากที่สุดของกลุ่ม ณ ตอนนี้ อิอิอิ (น่ารักเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง)
     
     
    หวังว่าชีวิตเทอมสุดท้ายของมึงจะราบรื่นไปได้สวย เหมือนสองเทอมแรกที่ผ่านมา…. สู้ๆ
     
     
    ป.ล. ไฟล์ present trade เรื่อง WTO ยังไม่ได้ส่งให้แกเลยอะ บอกอุ้มเอาไว้แล้ว  แก present วันไหนนะ พอดี laptop กุ โดนไวรัสกินว่ะ 555 เลยยังไม่ได้ถ่ายไฟล์มาเลยอะ กัวมาแพร่เชื้อเข้า pc

  4. Ath says:

    หมีสตาร์บัคส์ซื้อที่ไทยก็ได้นะคุณน้องตี้  ตัวละร่วมๆ พันบาทสงสัยแม่งบวกค่าตั๋วเครื่องบินหมีที่นั่งมาจาก Seattle ด้วยว่ะเก็บตังค์ไว้แดกกาแฟแม่งเหอะ
     
    "สตาร์บัคส์ คอฟฟี่…กาแฟก็แพง…หมีก็แพง…"

  5. Panida says:

    ดีใจจนขี้แตก…เรื่องที่สิบ มีชื่อกรูคนแรกเลยเว้ยเฮ้ย…
     
    ส่วนเรื่องน่าตื่นเต้นที่ไอ่พี่โจ้มันว่า…
    กูไม่เห็นจะมีเรื่องอะไรตื่นเต้นเลยเหอะ สร้างกระแสให้กูดีเจงๆ
     
    อื้ม….แอบสังเกตเห็นว่า
    เรื่องที่สองกับสิบสามมันซ้ำกันป่าววะ??
    เมิงคงจะเขียนซะเพลิน หรือว่าเป็นโรคความจำสั้นไปแล้วหว่า .. ฮ่าๆๆ

  6. Sintana says:

       หวัดดี สาดดด แหม เข้าไปดู space ฮาได้ไงว่ะ เออ ตอบคําถามคิงก่อนละกัน ฮาไปเรียนภาษาและไปตามหาหัวใจเว้ย หวังว่าคิงคงสบายดีนะ อ้วนเชียว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s