น้องหมาซ่าสุดๆ ตอน 1

น้องหมา ซ่าสุดๆ

 

ย้อนกลับไปเมื่อตอนกระผมอยู่ ม.สี่ กระผมได้เอาสุนัข (หรือหมา ในภาษาชาวบ้าน) มาเลี้ยงหนึ่งตัว

มันชื่อ "ริว" เป็นพันธฺ์เยอรมันเชพเฟิร์ส หรือ พันธ์อาเซเชี่ยน (ไม่รู้เขียนถูกป่าวนะ) ก็ไม่รู้ ซึ่งผมไม่รู้ว่า ไอ่สองพันธุ์นี้มันต่างกันตรงไหนด้วยซ้ำ

มันเป็นเพศผู้

  

วันแรกที่เอา น้องริว เข้าบ้านมา จำได้ว่า มันติดผมมาก

จะต้องเดินตามตลอด ไม่ยอมห่างตัว

ถึงขนาดว่า ถ้าผมไม่อยู่ มันจะร้องเสียงดังตลอดเวลา จนผมต้องนั่งอ่านการ์ตูน แถวๆ กรงมัน ให้มันหลับไปก่อน แล้วถึงจะหนีไปนอนได้

 

ต้องบอกว่า ริวเป็นหมาหน้าตาดีมาก

ผมไม่เคยหมาอาเซเชี่ยนที่ไหน หล่อ เท่ามันมาก่อน

มันตัวใหญ่มาก อ้วนนิดหน่อย ถ้าเปรียบเทียบกับเจ้าของแล้ว ช่างเหมือนกันจริงๆ (หล่อ หุ่นดีแบบอ้วนนิดๆ และก็ฉลาด)

 

ริว ถูกผมและปาป๊า เลี้ยงด้วยลำแข้งมาตลอดเวลา

จำได้ว่า ครั้งแรกที่เห็นมันขี้ ผมกับปาป๊า วิ่งไล่เตะมัน ในขณะที่ในยังขี้ไม่สุด มันต้องรีบหนีไป ขี้ที่สวน ทั้งๆ ที่มันมีอายุแค่สองเดือนกว่า

และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่เคยเห็นมันขี้ต่อหน้าผมและปาป๊าอีกเลย

 

ตอนแรกๆ ที่เอามันมาที่บ้าน ตอนกลางคืน ผมจะขังมันไว้ในกรง เพราะมันชอบออกไปขุดดิน เล่นหญ้า ทำตัวสกปรกมาก

แต่พอกลางดึก ห้องของผม อยู่บนหัวกรงมันเลย เสียงเลยดังมาก

มันจะเห่า กลางดึกตลอด ทำให้ผมนอนไม่หลับ

บางครั้ง ตอนเช้าๆ มันจะเห่า ผมจะตื่นมาด้วยความหงุดหงิดหัวใจขั้นสุดยอด และลงมา เอาลูกฟุตบอลหนัง ที่เล่นกับมันด้วยกัน

มาขว้างใส่มัน (ซึ่งมันจะไม่เจ็บมาก คือน้อยกว่าโดยเตะ) แล้วมันจะกลัวสุดๆ และรู้ว่า ห้ามเห่าตอนเช้า

 

ผมจำแทบไม่ได้ว่าฝึกไอ่ริวอย่างไร

แต่พอจำได้ว่า ไม่ได้ฝึกมันมากเท่าไหร่เลย แต่ไม่รู้ทำไม ผมว่ามันฉลาด และไม่เป็นภาระกับพวกเราเลย

คือบ้านผมกับร้านขายอะไหล่มอเตอร์ไซต์จะอยู่ติดกัน ของในร้านนี่มีเยอะมาก

แต่มันไม่เคยแตะต้อง อะไหล่ พวกนั้นเลย

ซึ่งมันคงรู้ถึงรังสีอำมหิต ที่ผมกับปาป๊ามีว่า "มึงลองแตะอะไหล่ในร้านดูสิ มึงจะไม่ได้แตะอะไรในโลกนี้อีก"

 

ริวมันน่ารักมาก มันเป็นหมาฟังรู้เรื่อง

ผมสามารถสั่งให้มันมาหาผมได้อย่างง่ายดาย

แต่ไม่สามารถขอมือมันได้ เหมือนหมาปกติทั่วไป

 

 

ผมสามารถบอกให้มันเปิดประตูออกจากบ้านผมเองได้ (คือสั่งให้ออกจากตัวบ้าน แล้วมันจะวิ่งออกไปเลย)

ความน่ารักของมัน จะสามารถเข้าประกวดเป็นนางงามได้อีกด้วย

เพราะว่าถ้าผมทำท่าจะทะเลาะกับใคร มันจะเข้ามาห้ามปราม

 

ประมาณว่า หมารักสันติ ควรจะไปประกวดนางงามหมาอย่างแรง

โดยมีสโลแกนว่า “Love Peace”

 

ผมสั่งให้มันไปคาบลูกบอลต่างๆ มาให้ผมได้อีกด้วย

 

เรื่องนั้นช่างมันเหอะนะ

 

ริว เป็นหมาที่กินอาหารเม็ด ผสมข้าวและกระดูกไก่

มันกินอย่างนั้นตั้งแต่เข้าบ้าน AF1 จนถึงตอนที่ถูกโหวตออก AF6 (6 ปีแล้วก็ตาย)

 

ไอ่ริว มีรุ่นพี่ที่สนิทสุดๆ ชื่อโจ้ เป็นหมาสีดำข้างๆ บ้าน (เสือกชื่อเหมือนไอ่โจโจ้ จอมติส ซะงั้น)

มันชอบออกไปทักทายกันตอนเฃ้า

แต่ผมว่า มันคุยกันไม่รู้เรื่องเพราะไอ่ริว เป็นหมาเยอรมัน ส่วนไอ่โจ้ มันเป็นหมาไทยแท้ (ซะงั้น)

แต่ไม่แน่ หมาเยอรมัน เกิดที่ไทย ยังไงมันก็พูดไทยกันรู้เรื่อง

 

แต่แล้ววันหนึ่ง หัวอกเจ้าของอย่างผมก็ต้องเจ็บปวดรวดร้าวที่สุด เมื่อกระผมเดินลงมาจากบ้านแล้วก็เห็น

….

..

.

ไอ่ริว กำลังขย่ม พี่โจ้ อย่างเมามันส์ด้วยความเร็วพอเหมาะพอเจาะ

ขึ้นแล้วก็ลง ขึ้นๆ แล้วก็ลง

 

แต่ ไอ่โจ้ มันเป็นตัวผู้ครับพี่น้อง

 

..

.

 

อารมณ์นั้น สาบานได้ว่า เหมือนพี่นกสินใจ เห็นน้องมาริโอ้ ดูดปากกับเพื่อนรัก อย่างเมามัน

ได้อารมณ์สุดๆ เลยครับ

 

น้องริว ของผมนี่นับได้ว่า เป็นหมา soft มากๆ เลยครับ

เพราะมันไม่เคยเห่าไล่ หรือไล่กัดใครเลย ซักครั้ง

เท่านั้นยังไม่พอ

 

มันเสือกกลัวหนู

 

ผมก็กลัวหนู (แต่ชอบอีหนู)

แต่ผมไม่กลัวแมลงสาบ ผมออกจะชอบแมลงสาบด้วยซ้ำ (ชอบกระทืบ แล้วมีเสียงดัง แกว๊บบบ)

 

แล้ว ทำไม มันกลัวหนู

อันนี้ ไม่รู้เหมือนกัน

รู้แต่ว่า เวลาผมเอาข้าวให้มันกิน

บางครั้ง ผมเห็นมันนอนหงอยๆ นั่งมองจานข้าวตัวเอง

พอเหลือบไป ก็เห็นหนูตัวใหญ่ กำลังกินข้าว น้องริว อย่างเอร็ดอร่อย

ส่วนน้องริว ก็ต้องยอมให้ไอ่หนูมันกิน

ผมต้องทำเสียงดังไล่ หนูไป

แถมยังต้องทิ้งข้าวจานนั้นไปอีกด้วย

เพราะมันอาจติดเชื้อโรคจากหนูอีกด้วย

 

ริว มันฉลาดมาก

ผมจะเรียก หรือ ไล่ ให้มัน ไปไหนมาไหนได้ตลอด

ถ้ามันอยากจะออกไปเล่นนอกบ้าน มันจะเห่าอยู่หน้าประตูบ้าน

 

แต่แล้ว ผมก็ต้องจากมันไป เพราะผมต้องเรียนที่ ธรรมศาสตร์ (กรุงเทพ)

ส่วนมันก็ยังอยู่กับ ปาป๊า และ มาม๊า เหมือนเดิม

 

มาม๊า เคยหล่น ประโยคเด็ดออกมาว่า

ถ้าไอ่ริวตาย ม๊าจะไม่ให้เลี้ยงตัวอื่นอีก

 

เหตุผลคือ พวกเราคงไม่สามารถเลี้ยงหมาตัวอื่นให้ฉลาดเท่านี้ได้อีก

ไม่สร้างปัญหาให้พวกเราเลย

 

ช่วงที่ผมไปเรียนที่ กรุงเทพ

ปีนึงผมกลับบ้านครั้งเดียว

 

แต่ทุกครั้งที่กลับบ้าน มันวิ่งกระโจนเข้ามาหาผมตลอด

ผมเล่นกับมันวันละเกือบชั่วโมง

 

พอตอนผมเรียนปีสาม

เช้าวันนึง ม๊า โทรมาหาผมแต่เช้า

บอกว่า ไอ่ริวตายแล้ว

เจอตอนเช้า นอนแข็งอยู่ข้างๆ กรง

จำได้ว่า ตอนนั้น เรียนช่วงเช้าอยู่

พอผมรู้ตอนแรกก็ไม่ได้อะไรมาก

รู้สึกคิดถึงจัง

 

พอกลับมาหอเท่านั้นแหละ

 

น้ำตาไหลพรากออกมาอย่างกับน้ำตก

 

จำได้ว่า ตอนนั้นอยู่กะหลิว

 

น้ำตามันไม่ยอมหยุดเลย

 

ร้องไห้เป็นชั่วโมง จนหลิวตกใจ

เป็นครั้งที่ร้องเยอะที่สุดในชีวิตแล้วล่ะ

วันต่อมา ตาก็บวม

แค่คิดถึง น้ำตาก็ออกมาคลอเบ้าอย่างง่ายดาย

 

ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นอะไรตาย

แต่ผมเดาเอาเองว่า มันไข้หวัดนกตาย

เพราะมันกินกระดูกไก่ทุกวัน

สุกบ้าง ไม่สุกบ้าง

 

พอผมได้โอกาสกลับบ้านเชียงราย

 

ผมยังไม่ทำอะไรทั้งนั้น

ผมวิ่งไปหาหลุมศพมัน ซึ่งฝังอยู่หลังบ้านที่เป็นต้นไม้

 

บอกกับมันว่า

กอตี้อยู่กับริวมาตลอด แต่ตอนริวจากไป กอตี้กับไม่ได้เห็น ไม่ได้คุยกะริว ยังไง ขอให้ไปสู่สุขตินะ

(ผมเรียก ตัวเองว่า กอ เพราะมันหมายถึงคำว่า พี่ ในภาษาจีน)

 

ผมรู้สึกเสียใจมากๆ อีกอย่างก็คือ

ผมแทบไม่ได้ถ่ายรูปริวเก็บไว้เลย

ทั้งบ้านมีรูปริวอยู่รูปเดียว

ตอนที่ครอบครัวของผม ถ่ายรูปครอบครัว

และให้มันมานั่งอยู่ในครอบครัวด้วย

 

มีความสุขจริงๆ กับช่วงเวลาที่มีริวอยู่

 

มีเรื่องแทรกนิดหน่อย

ตอนเลี้ยงริว เราได้หมาตัวเมียมาตัวนึง

และแล้ว กระผมก็ตั้งชื่อว่า โรส

 

ชื่อน้องหมานี่สำคัญมากๆ เลยนะ

หมาที่ผมคิดชื่อ จะต้องมีการออกเสียงด้วย

ตัว ไม่ก็

 

ส่วนหมาของพี่สาวของผม ต้องตั้งชื่อว่า ซู

เพราะอะไร

เพราะพี่สาวคนโตผมชื่อ ซูหลิง

พี่สาวคนรองของผมชื่อ ซูซาน

 

หมาของพี่สาวผม มีสองตัว

ชื่อว่า ซูโร่ และ ซูโม่

 

กลับมาเรื่องน้องโรส

 

ผมไม่มีความผูกพันกับมันแม้แต่น้อย

เพราะตอนนั้นผมเรียน มธ. และอยู่กทม.

จึงไม่ได้เลี้ยงมันด้วยตัวเอง

 

เท่านั้นยังไม่พอ

มันยังเป็นหมา แรด แบบสุดๆ อีกด้วย

คือ ซนมาก

แถมยังชอบออกไป อ่อย หมาข้างบ้าน

มันทำทุกอย่างที่เจ้าของไม่ชอบ

แย่งข้าว ริว กิน

เห่าหนวกหู

ขี้และเยี่ยวเรี่ยราด

 

และแล้ว มันก็ถูกโหวตออกอย่างง่ายดาย ด้วยเสียงที่เป็นเอกฉันท์

ให้ออกไปจากบ้าน AF

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to น้องหมาซ่าสุดๆ ตอน 1

  1. Panida says:

    อย่างเง้เมิงก็ชอบ "อัดจ๊ะ" ด้วยน่ะเส่ะเพราะเมิงชอบ.."แมลงสาบ..แกว๊บบ….บ"ฮ่าๆๆๆเข้าใจความรู้สึกตอนหมาที่เราผูกพันมานานตายเลยหว่ะมันเส้ามากเลยทีเดียวเนอะ……T_T

  2. B. says:

    รักสัตว์ไม่เข้ากะหน้าเลยนะป๋า 5555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s